Jubileusz, który zostanie w pamięci. Uniwersytet Trzeciego Wieku w Lubaniu świętował 10-lecie

Są miejsca, które z biegiem lat stają się czymś znacznie więcej niż tylko przestrzenią do spotkań. Tak właśnie stało się z Uniwersytetem Trzeciego Wieku w Lubaniu, który od dekady łączy ludzi ciekawych świata, otwartych na nowe doświadczenia i gotowych udowadniać, że wiek nigdy nie powinien być przeszkodą w realizowaniu marzeń. Jubileusz 10-lecia pokazał, że za sukcesem tej inicjatywy stoją przede wszystkim ludzie – ich odwaga, wzajemna życzliwość i konsekwencja w budowaniu wyjątkowej wspólnoty. Była to uroczystość pełna wdzięczności, wspomnień i autentycznych emocji, ale także moment, w którym wyraźnie wybrzmiało, jak wiele dobrego udało się wspólnie stworzyć. To historia o aktywności, szacunku i przekonaniu, że najlepszy czas na rozwijanie pasji może nadejść właśnie wtedy, gdy kończy się zawodowy rozdział życia.

Były owacje, chwile wzruszenia i wspomnienia, które na długo pozostaną w pamięci uczestników. 4 lipca 2026 roku w Gminnym Ośrodku Kultury w Lubaniu zakończenie roku akademickiego 2025/2026 połączono z obchodami 10-lecia Uniwersytetu Trzeciego Wieku Oddział w Lubaniu. Uroczystość stała się nie tylko podsumowaniem dekady działalności, ale przede wszystkim świętem ludzi, którzy udowodnili, że na rozwój, nowe pasje i przyjaźnie nigdy nie jest za późno.

Dziesięć lat temu niewielu przypuszczało, że inicjatywa skierowana do mieszkańców w wieku senioralnym stanie się jedną z najbardziej rozpoznawalnych i aktywnych społeczności w gminie. Dziś trudno wyobrazić sobie lokalny kalendarz wydarzeń bez Uniwersytetu Trzeciego Wieku. To miejsce, w którym zdobywa się wiedzę, odkrywa nowe zainteresowania, podróżuje, ale przede wszystkim spotyka ludzi, którzy patrzą na życie z podobnym entuzjazmem.

Podczas jubileuszowej uroczystości nie brakowało uśmiechów, braw i serdecznych podziękowań. Były też chwile zadumy, kiedy wspominano tych, którzy przez lata współtworzyli tę wyjątkową społeczność, a dziś pozostali już tylko w pamięci swoich przyjaciół.

Dla Larysy Krzyżańskiej, wójt Gminy Lubanie, jubileusz miał szczególny wymiar. Jak sama przyznała, utworzenie Uniwersytetu Trzeciego Wieku od początku było jednym z jej najważniejszych samorządowych celów.

– Dzisiejszy dzień jest dla mnie powodem ogromnej radości i dumy. Powstanie Uniwersytetu Trzeciego Wieku było jednym z najważniejszych przedsięwzięć, jakie chciałam zrealizować jako wójt. Patrząc na to, jak pięknie rozwinęła się ta społeczność przez ostatnie dziesięć lat, wiem, że było warto – mówiła.

Podkreślała, że wspieranie seniorów nie wynika wyłącznie z obowiązków samorządu.

– Osoby starsze są bezcennym kapitałem społecznym. To ludzie z ogromnym doświadczeniem życiowym, którzy budują most między pokoleniami. Chciałabym, aby dziś mocno wybrzmiało, jak ważną częścią naszej małej ojczyzny jesteście – zwróciła się do słuchaczy.

W jej wystąpieniu nie zabrakło również refleksji nad współczesnością. Jak zaznaczyła, w starzejącym się społeczeństwie aktywizacja seniorów staje się koniecznością, bo pozwala nie tylko przeciwdziałać samotności i wykluczeniu, ale także zachować aktywność fizyczną, psychiczną i społeczną.

– Wiek senioralny nie jest końcem aktywności. To czas, który można przeznaczyć na rozwijanie pasji, budowanie relacji i realizowanie marzeń odkładanych przez lata.

To właśnie ta myśl przewijała się przez całe spotkanie.

Do początków działalności wróciła Barbara Rolirad, przewodnicząca Rady Słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku Oddział w Lubaniu.

Swoje wystąpienie rozpoczęła od słów:

„Kiedy jeden etap życia dobiega końca, czas budować kolejny tak, aby nie zmarnować życia.”

Jak podkreśliła, przejście na emeryturę dla wielu osób oznacza moment, w którym pojawiają się pytania o przyszłość i sposób na zagospodarowanie wolnego czasu.

– Właśnie wtedy z pomocą przyszła inicjatywa pani wójt Larysy Krzyżańskiej. Dzięki jej pomysłowi i determinacji 16 listopada 2016 roku powstał Oddział Kujawsko-Dobrzyńskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Lubaniu – przypomniała.

Akt utworzenia oddziału podpisali prof. Stanisław Kunikowski, założyciel Kujawsko-Dobrzyńskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku, Larysa Krzyżańska oraz ówczesny prezes zarządu Jerzy Nowacki.

Już podczas pierwszego spotkania wybrano Radę Słuchaczy, która rozpoczęła organizowanie działalności nowej społeczności seniorów. Jak przyznała Barbara Rolirad, nikt wtedy nie przypuszczał, jak szybko Uniwersytet stanie się miejscem ważnym dla dziesiątek mieszkańców gminy.

Wójt Larysa Krzyżańska nie ukrywała, że początki nie były pozbawione obaw.

– Nie miałam pewności, czy pomysł się uda, czy znajdzie się wystarczająco dużo osób gotowych odebrać indeks i rozpocząć nowy etap życia. Dziś mogę powiedzieć jedno – dziękuję Wam za odwagę. To dzięki Wam ten Uniwersytet istnieje i rozwija się od dziesięciu lat.

Te słowa spotkały się z gromkimi brawami.

– Jesteście organizacją, z której przykład powinny brać młodsze pokolenia. Wasza aktywność, energia i zaangażowanie zasługują na ogromny szacunek.

To właśnie uczestników uroczystości wójt nazwała najważniejszymi bohaterami jubileuszu.

– Ten jubileusz nie byłby możliwy bez Was. To Wy od dziesięciu lat tworzycie tę społeczność i pokazujecie, że najlepsze rozdziały życia można pisać również na emeryturze.

Kiedy Uniwersytet rozpoczynał działalność, zapisało się 49 słuchaczy. Dziś społeczność liczy już 64 osoby, a z każdym kolejnym rokiem dołączają następni mieszkańcy gminy. To najlepszy dowód, że pomysł sprzed dekady nie był chwilową inicjatywą, lecz odpowiedzią na realne potrzeby seniorów.

Jubileusz był jednak nie tylko okazją do świętowania. Barbara Rolirad przypomniała również tych, którzy przez lata współtworzyli Uniwersytet, ale nie doczekali jego dziesiątych urodzin. Uczestnicy uczcili ich pamięć minutą ciszy. W sali zapanowała cisza, która mówiła więcej niż najpiękniejsze przemówienia – była wyrazem wdzięczności za wspólnie spędzone lata i pamięci o ludziach, którzy pozostawili po sobie trwały ślad.

Choć w nazwie znajduje się słowo „uniwersytet”, działalność lubańskiego oddziału od dawna wykracza poza tradycyjne wykłady.

– Jesień życia to czas odpoczynku od pracy zawodowej, ale także okres wielkich możliwości. To moment, w którym można nadal się rozwijać, poznawać świat i odkrywać nowe pasje – mówiła Barbara Rolirad.

Przez dziesięć lat słuchacze uczestniczyli w spotkaniach z profesorami, doktorami, ekspertami i pasjonatami wielu dziedzin. Tematyka wykładów obejmowała historię, literaturę, filozofię, psychologię, prawo, bezpieczeństwo, zdrowie, przyrodę, turystykę, sport czy kulturę.

Ostatni rok akademicki również był niezwykle intensywny. Seniorzy uczestniczyli w wykładach dotyczących finansów, zdrowia, bankowości i bezpieczeństwa w sieci, ale równie chętnie brali udział w warsztatach sportowych, kulinarnych, muzycznych, tanecznych, rękodzielniczych, kosmetycznych czy podologicznych. Nie zabrakło także zajęć poświęconych negocjacjom i komunikacji.

Jak podkreślano podczas jubileuszu, ogromny wkład w organizację wielu wydarzeń miał Gminny Ośrodek Kultury w Lubaniu, który od lat pozostaje miejscem spotkań i aktywności seniorów. Szczególne słowa uznania skierowano do Mai Kołtońskiej, dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury, dziękując za życzliwość, otwartość i nieustanne wspieranie inicjatyw Uniwersytetu.

– To dzięki takiej współpracy nasi seniorzy mają przestrzeń do rozwijania swoich zainteresowań i realizowania kolejnych pomysłów – podkreślano podczas uroczystości.

O sile lubańskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku najlepiej świadczy jednak nie liczba wykładów, lecz to, co wydarzyło się pomiędzy nimi. Wspólne wyjazdy, rozmowy, warsztaty i spotkania sprawiły, że z biegiem lat powstała społeczność, która dla wielu osób stała się niemal drugą rodziną.

– Idea uczenia się przez całe życie przyświeca również naszemu Uniwersytetowi. Staramy się, aby oferta była różnorodna i odpowiadała zainteresowaniom naszych słuchaczy. Chcemy, by każdy znalazł tutaj coś dla siebie – mówiła Barbara Rolirad.

Tylko w ostatnim roku akademickim seniorzy odwiedzili między innymi Operę Nova w Bydgoszczy, uczestniczyli w Winobraniu w Zielonej Górze, zwiedzali Łagów Lubuski, wybrali się do Inowrocławia, Pakości, Piechcina i Goreniu Dużego, a wcześniej odwiedzili również fabrykę bombek w Gnieźnie. Każdy wyjazd był okazją nie tylko do poznawania nowych miejsc, ale również do integracji i budowania relacji, które z roku na rok stawały się coraz silniejsze.

Nie brakowało także warsztatów organizowanych wspólnie z Gminnym Ośrodkiem Kultury w Lubaniu. Seniorzy rozwijali swoje umiejętności podczas zajęć sportowych, kulinarnych, rękodzielniczych, muzycznych i tanecznych, uczestniczyli w warsztatach kosmetycznych, podologicznych czy poświęconych sztuce negocjacji. To właśnie ta różnorodność sprawia, że działalność Uniwersytetu od dawna wykracza poza klasyczne rozumienie edukacji.

Podczas jubileuszu wielokrotnie podkreślano, że sukces Uniwersytetu Trzeciego Wieku nie byłby możliwy bez współpracy wielu środowisk. Szczególnie mocno wybrzmiała rola samorządu, który od początku wspierał rozwój tej inicjatywy.

Larysa Krzyżańska dziękowała wszystkim osobom zaangażowanym w budowanie Uniwersytetu, przypominając, że przez dziesięć lat udało się stworzyć miejsce, w którym seniorzy mogą rozwijać swoje zainteresowania, zdobywać wiedzę i po prostu być razem.

– Cieszę się, że jesteśmy samorządem otwartym na potrzeby seniorów i miejscem, w którym te potrzeby spotykają się z realnym wsparciem. To dla mnie ogromna satysfakcja – podkreślała.

Nie zabrakło również podziękowań dla Kujawskiej Szkoły Wyższej we Włocławku, która od początku objęła lubański oddział opieką merytoryczną.

Wójt przypomniała postać prof. Stanisława Kunikowskiego, założyciela Kujawsko-Dobrzyńskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku.

– Dziękujemy za wizję, odwagę i trud włożony w stworzenie miejsca, które dla tysięcy seniorów stało się przestrzenią rozwoju, przyjaźni i odkrywania nowych pasji – mówiła.

Jubileusz stał się również okazją do uhonorowania osób, które przez lata poświęcały swój czas na organizowanie działalności Uniwersytetu.

W ciepłych słowach wspomniano Jerzego Nowackiego, wieloletniego prezesa zarządu Kujawsko-Dobrzyńskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Ze względu na stan zdrowia nie mógł uczestniczyć w uroczystości, jednak jego wkład został wyraźnie podkreślony.

– Pan Jerzy przez wiele lat był sercem naszego Uniwersytetu. Zarażał ludzi energią, humorem i życzliwością. Wielu seniorów do dziś wspomina go z ogromnym sentymentem – mówiła Larysa Krzyżańska.

Dużo ciepłych słów skierowano również do Lucyny Małobłockiej, obecnej prezes zarządu Kujawsko-Dobrzyńskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku.

– Dziękuję za dobrą współpracę, zaangażowanie oraz konsekwentne realizowanie ambitnych celów naszej organizacji. Dzięki takim osobom Uniwersytet może nadal się rozwijać – podkreślała wójt.

Nie zapomniano także o osobach, które od początku budowały lubański oddział.

Larysa Krzyżańska dziękowała Barbarze Buczyńskiej, pierwszej przewodniczącej Rady Słuchaczy.

– Przecierałaś szlaki i od podstaw współtworzyłaś jedną z najważniejszych organizacji społecznych w naszej gminie. To było ogromne wyzwanie, z którego wywiązałaś się znakomicie.

Słowa uznania popłynęły również do Barbary Rolirad, która obecnie kieruje pracami Rady Słuchaczy.

– Dziękuję za ogrom pracy, za organizowanie wydarzeń, reprezentowanie Uniwersytetu i podejmowanie kolejnych inicjatyw. Dzięki Tobie i całemu zespołowi seniorzy nie mogą narzekać na nudę.

Podziękowania odebrali również członkowie zarządu, którzy przez lata wspierali działalność organizacji, dbając o jej codzienne funkcjonowanie.

Do jubileuszu odniosła się także Lucyna Małobłocka, prezes zarządu Kujawsko-Dobrzyńskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku.

W imieniu społeczności Kujawskiej Szkoły Wyższej we Włocławku przekazała słowa uznania wszystkim osobom zaangażowanym w rozwój lubańskiego oddziału.

– Dziękujemy za zaangażowanie, życzliwość i wkład w rozwój Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Lubaniu. Tworzycie przestrzeń, w której nauka, aktywność i integracja stają się źródłem inspiracji dla lokalnej społeczności seniorów – podkreśliła.

Jak zaznaczyła, dziesięciolecie jest powodem do dumy, ale również motywacją do podejmowania kolejnych inicjatyw.

– Dziękujemy wszystkim słuchaczom za obecność, zaangażowanie i wspólne budowanie miejsca pełnego pasji, ciekawości świata i wzajemnej życzliwości. Niech kolejne lata przyniosą nowe doświadczenia, inspiracje i niegasnącą radość z rozwijania swoich zainteresowań.

Podczas uroczystości wręczono również okolicznościowe dyplomy i podziękowania przygotowane przez Kujawską Szkołę Wyższą.

Jednym z najbardziej wzruszających momentów jubileuszu były podziękowania skierowane do Jadwigi Brzozowskiej, najstarszej słuchaczki Uniwersytetu.

Barbara Rolirad opowiedziała o rozmowie telefonicznej, która szczególnie zapadła jej w pamięć.

– Pani Jadwiga powiedziała mi jedno zdanie, które zostanie ze mną na długo: "Najważniejsze jest być z ludźmi". Myślę, że te słowa najlepiej oddają sens naszego Uniwersytetu – mówiła.

Trudno było o lepsze podsumowanie dziesięciu lat działalności. Bo choć wykłady, warsztaty i wyjazdy są ważne, to największą wartością pozostają ludzie i relacje, które udało się zbudować.

W jubileuszu uczestniczył również ks. Marian Jaros, który – jak sam przyznał – nie chciał zabierać uczestnikom zbyt wiele czasu.

Podziękował za zaproszenie i z właściwym sobie poczuciem humoru nawiązał do otrzymanych kwiatów.

– Dobrze, że są kwiaty, ale jeszcze bez szarfy – zażartował, wywołując uśmiech na sali.

Na zakończenie życzył wszystkim zdrowia, pogody ducha i wielu kolejnych wspólnych spotkań.

Na zakończenie uroczystości Larysa Krzyżańska zwróciła się jeszcze raz do seniorów.

– Pamiętajcie, że wiek to tylko liczba. Najpiękniejsze rozdziały życia można pisać także na emeryturze. Młodość nie mija – ona przenosi się do wnętrza, ustępując miejsca doświadczeniu, spokojowi i życiowej mądrości.

Słowa te wywołały długie brawa. Trudno było o lepszą puentę jubileuszu, który przez kilka godzin przypominał, że aktywność nie ma metryki, a ciekawość świata nie kończy się wraz z przejściem na emeryturę.

Dziesięć lat temu wszystko zaczęło się od odważnego pomysłu i grupy ludzi, którzy postanowili spróbować. Dziś Uniwersytet Trzeciego Wieku w Lubaniu jest miejscem, które dla wielu mieszkańców stało się symbolem aktywności, wspólnoty i przekonania, że na realizację marzeń nigdy nie jest za późno.